Inspiratie en keuze's

Bewust, aandacht in coaching en natuurvoeding

Ik voel me zo dankbaar dat ik me op een punt in mijn leven bevindt dat er mooie mensen op mijn pad komen. Soms blijven ze, soms lopen ze alleen maar langs. Zonder uitzondering laten ze allemaal iets waardevols achter. Een zaadje of een al prachtige uitgewerkte bloem. 

Ik weet niet waarom het me nu juist in deze levensfase zo opvalt. Misschien heeft het met mijn levensinstelling te maken of de leeftijd? Wie zal het zeggen? Het zal er zeker mee te maken hebben dat ik ook in een gedeelte van de wereld woon waar geen dreiging, honger of oorlog is. Ik besef me heel goed dat ik dan deze mijmeringen anders of niet zou ervaren. Hoe dan ook ik waardeer deze kleine en grootste momenten. Ik geef het een plekje in mijn hart en laat mijn lichaam eraan warmen. 

Wellicht had ik eerder in mijn leven andere dingen die mijn aandacht vroegen. Stond ik niet open voor deze mooie aandacht in mijn leven. Maar nu ik dat zo dagelijks voel, voel ik me een koningin. 

Altijd waardevol maar zeker niet altijd positief
Ook de minder mooie cadeautjes op mijn pad ontvang ik in dankbaarheid. Niet omdat ik een engel ben, maar omdat ik me bewust ben van de kracht ervan. Ik heb geleerd dat er juist van die minder mooie cadeaus een enorme kracht uitgaat. De kracht in mezelf er mee te doen wat ik voor mezelf belangrijk vindt. Waar raakt het me, moet ik er iets mee, is het van mij? Is het oude pijn die om aandacht vraagt? Waarom raakt het me? Met welke reden komt het juist vandaag op mijn pad? Bewust ontvangen en verwerken. Het lijkt een continue proces wat steeds makkelijker wordt maar ook aandacht blijft vragen. Ik kan er niet van wegkijken, hoewel ik soms ook die neiging voel. Bleh, niet weer hè! Op het moment dat ik in weerstand kom, weet ik dat ik het juist nu moet aankijken. Anders krijg ik het morgen of volgende week nog een keer. 

Het lijkt wel een spelletje
En ergens is het dat natuurlijk ook. Compleet in het moment zijn zonder emoties. Mij is dat nog nooit gelukt en alsjeblieft, laat het me ook niet overkomen. Ik wil altijd emoties blijven voelen, liefst natuurlijk de mooie hartverwarmende. Ik wil me verbinden met mensen, met alle harten. We zijn met zijn allen zo’n mooie krachtige energie. Hoopgevend en zo krachtig. Ik hoop dat als iedereen vanuit die kracht een ander in energie en mooie levenskracht besmet, zodat we elkaar allemaal infecteren met een nieuw virus. Het virus van ons hart. De liefde. Wat zouden we dan een mooie wereld creëren. Het lijkt zo ver weg, maar ergens weet ik dat dat juist in de kern is waar iedereen naar snakt. Dat je met aandacht en liefde gezien wordt. Heel eerlijk, wie wil dat nou niet?

Dat betekent ook keuze’s maken.
Wat vind ik belangrijk voor mezelf. Hoe streng ben ik voor mezelf en daarmee misschien voor de ander. Hoe liefdevol mag ik naar mezelf kijken en kan ik in dat licht dan ook die ander zien. Welke informatie laat ik binnenkomen en welke kies ik bewust niet naar binnen te brengen. Laat ik me overvoeren door iets wat buiten me staat of laat ik mensen overvoeren met iets wat mij raakt. Focus en aandacht maakt dingen groter. Daar geloof ik heilig en dat werkt ook twee kanten uit. Ook minder fijne dingen vergroten zich met duizenden tegelijk onder een loep. Keuze’s.

Dus laat het blijven stromen. Die mooie krachtige energie. Laten we onze kinderen daarmee besmetten. Onze nieuwe generatie. Laten we ze vooral leren contact te maken vanuit het hart. Ze laten zien dat de materie daaromheen er veel minder toe doet. Ik vertel mijn kinderen altijd, kijk naar de ogen van de mensen, ze vertellen alles. Zonder woorden zie je pijn, verdriet maar ook blijheid en enthousiasme. Omarm ze met jouw ogen van compassie. Dat is wat een mens in pijn nodig heeft. Gezien worden. 


De afgelopen maanden waren een energetische rollercoaster voor mij. Voor velen om me heen. Alle emoties hebben zich laten gelden. Laten we vooral bewust blijven dat we emoties hebben maar ze niet zijn. Emoties hebben een functie en moeten we aankijken maar we kunnen er ons ook van loskoppelen. Je hebt keuzes want je hebt ook nog een geest. Je hebt een wil en hopelijk een intentie waar je je leven mee invult. Mijn intentie is om mensen te inspireren, te vervullen met de energie uit mijn hart. De mensen om me heen die me van zoveel bubbelende energie voorzien zijn de mensen die dat met open hart uit liefde doen. Zonder er iets voor terug te willen. Geven om niet. Zonder verwachtingen. Pure intentie vanuit het hart.

Ik ben ze zo dankbaar. 

Dus bruisend van die energie zoek ik samenwerking, verbind ik me met mensen en zijn we volop bezig achter de schermen mooie programma’s uit te schrijven. Hopelijk zullen ze je raken. Als de tijd daar rijp voor is.

Natuurlijk hoop ik ook dat mijn praktijk gaat doorstarten. Na deze bijzondere tijd zou ik het fijn vinden je weer persoonlijk te ontmoeten. Met aandacht bij je kunnen zijn en kijken waar je behoeftes liggen. Als je dat lastig vindt die bloot te leggen dan help ik je een handje. Als je zoekende bent met voedingsvragen dan kijken we ernaar. In alle rust en aandacht zoals je van me gewend bent. Vida is weer open. Voel je welkom